Mendil Satan Çocuk

Eylül 29, 2006 at 6:22 pm (Şiirlerim)

Bir çocuk gördüm,
başı öne eğik.
Yağmurun altında
elinde mendil.
Belli ki satmak için orda;
kaldırımda…Yapayalnız…Kimsesiz.
Üşüyor.
Yağmur damlaları usulca
sarışın saçlarında…
Dokundum parmaklarımın ucuyla,dokunmaya kıymamacasına
İrkildi.
Mahmur ve mahzun gözleri
Bana baktı çaresiz…
Umutsuz.
İçime aktı kainata serpiştirilen ilahi merhamet damlaları…
Mendil aldım.
Dönüp baktığımda,
başı kollarının arasında gömülü,
uykuya dalmıştı yine.
Ve…
Yağmur yağıyordu hala çelimsiz bedenine…

5 Yorumlar

  1. suveyda demiş ki,

    Eylül 30, 2006 7:39 am

    ben böyle manzaralara hiç dayanamam.
    gözlerim dolar yüreğim sızlar.
    çocuklar benim zaafım sanırım.

  2. El-Veda demiş ki,

    Eylül 30, 2006 1:13 pm

    Hoşgeldiniz bloguma.
    Her zaman beklerim.
    :-)

  3. Rukâl demiş ki,

    Ekim 2, 2006 1:23 pm

    Merhaba…
    Hoşgelmişsiniz…
    Güzel paylaşımlarda buluşuruz inşallah!

    Güzel şiir… Tam canevimizden vuruyor bizi…

  4. El-Veda demiş ki,

    Ekim 3, 2006 3:56 am

    Hoşbulduk.
    Teşekkür ederim.
    İnşallah yine bekliyoruz.

  5. sude demiş ki,

    Ekim 31, 2008 6:03 am

    çok acıdım çok ağlayatıcı

Yorum Yapın