Hayat…
İstifa edilmez ondan.
Ölüm ne zaman gelecekse onu beklemek zorundasın.
Ölüm güzeldir.
Kimi zaman, hayattan daha güzel.
Düşünürüm zaman zaman…
Sonsuz bir sessizlik!
Nasıl acaba???
Bu dünyaya ait hiç bir ses olmasa…
Durgunluk.
İstikrar.
Ebediyet.
Varlık.
Yokluk.
Nerde olurduk ki öyle bir anda?
İstifa etmiş olur muydum; bilmiyorum.
Deneyemem…
Beklemek zorundayım!